Wielki Piątek

„Nie lękajcie się przyjąć Chrystusa i Jego krzyża” —
te słowa, wypowiedziane przez Jana Pawła II w homilii na rozpoczęcie pontyfikatu 22 października 1978.

Wielki Piątek to drugi dzień Triduum Paschalnego: dzień sądu, męki i śmierci Chrystusa na krzyżu – dzień odpoczynku Jezusa Chrystusa w Grobie po Męce. To dzień pełen smutku i zadumy, a jednocześnie może być dniem obudzenia na nowo naszej wiary, a także wielkiej radości i zwycięstwa. Bo przecież dokonało się zapowiadane, zbawienie rodzaju ludzkiego.
W tym dniu nie sprawuje się Eucharystii.

Od godziny 8:00 można było adorować Pana Jezusa w Ciemnicy.

O godzinie 15:00 miała miejsce modlitwa Koronką do Bożego Miłosierdzia, a o 17:30 rozpoczęła się Droga Krzyżowa.

O godzinie 18:00 – rozpoczęła się Liturgia Męki Pańskiej. Wymowne jest to rozpoczęcie, gdyż w pełnej ciszy, nie ma śpiewu, dzwonków. Ołtarz jest zupełnie obnażony: bez krzyża, bez świec, bez obrusów. Ksiądz Proboszcz w czerwonym ornacie, po dojściu do ołtarza, pada na twarz, a wierni klękają.

Ten symbol leżenia krzyżem przed Chrystusem, który za nas oddaje życie na krzyżu, ukazuje sytuację człowieka po grzechu, sytuację człowieka upadłego.

Dzisiejsza Liturgia składa się z czterech części:
* Liturgii Słowa,
* Adoracji Krzyża,
* Komunii Św.
* przeniesienia Pana Jezusa do Grobu Pańskiego.

Po modlitwie wstępnej czytane jest proroctwo o Cierpiącym Słudze Jahwe i fragment Listu do Hebrajczyków – Liturgia Słowa, i Ewangelia Świętego Jana – Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa. Następnie rozpoczęła się uroczysta modlitwa wstawiennicza, w której Kościół poleca Bogu siebie i cały świat, wyrażając w ten sposób pragnienie samego Chrystusa: aby wszyscy byli zbawieni.

Kolejną częścią Liturgii Męki Pańskiej to Adoracja Krzyża. Od V Niedzieli Wielkiego Postu krzyże były zasłonięte, a dziś Kapłani na powrót pokazują Go nam, wiernym. Kapłan odsłania kolejno fragmenty krzyża, po którym woła: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, krotnie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, na co wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”.

Rozpoczyna się adoracja, podczas której Ksiądz Proboszcz i Liturgiczna Służba Ołtarza poprzez ucałowanie krzyża oddają mu hołd.

Ucałowanie krzyża przypomina nam, że krzyż nie kończy się na męce. Adoracja krzyża oznacza zachwyt, uwielbienie Boga, przez którego miłość jesteśmy zbawieni. Wierni mogą to zrobić bezpośrednio po Liturgii.

Po adoracji nastąpiła trzecia część dzisiejszej Liturgii Męki Pańskiej: Komunia Święta.

Na zakończenie nabożeństwa, podczas uroczystej procesji, eucharystyczne ciało Chrystusa – czyli Najświętszy Sakrament – przenoszone jest do Grobu Pańskiego.